×

جستجو

توسعه، معماری و صورت‌بندی میراث در ایرانِ اواخر سدۀ بیستم: گذشته‌ای سرزنده| علی مظفری و نایجل وستبروک

این کتاب دربارۀ رابطه بین توسعه، معماری و بازتولید گذشته از راه طراحی معماری در ایرانِ اواخر سدۀ بیستم است. مظفری و وست‌بروک با تکیه بر رویکردی فرارشته‌ای در قبالِ رابطۀ پیچیدۀ میان معماری، توسعه و میراث مدعی‌اند در بحث از دگرگونی‌های جامعه‌ای درحال توسعه چون ایران باید علاوه بر مشخصه‌های محلی به بده‌بستان‌های سیاسی و تاریخی در جهان نیز نظر کرد. از منظر ایشان این رابطه متأثر از فرآیندهایی تاریخی ـ فرهنگی است، که خاستگاه بسیاری از آنها را باید در خارج از ایران و در گفتمان‌های روشنفکری و پساروشنفکریِ اروپایی جست. فرض کتاب این است که توسعه پروژه‌ای جهان‌شمول بوده است که ابتدا در غرب پاگرفت. وقتی این پروژه به سیاق‌های دیگر راه یافت، آگاهی و تصوری نو از گذشته را با خود آورد. نویسندگان بروز این آگاهی را در معماری ایران در برهۀ اوایل دهه ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰  بررسی کرده‌اند. 

جستجوی زمینه‌های نظری در بستر کنگره‌های بین‌المللی معماری در دهۀ ۱۹۷۰ در ایران (کنگره‌های اصفهان ۱۹۷۰ و پرسپولیس ۱۹۷۴، دربارۀ آثار فناوری‌های پیشرفته و ساخت مسکن و کنگرۀ رامسر ۱۹۷۶ دربارۀ نقش زنان در معماری بود)، کاربست سکونت به‌مثابۀ ابزاری برای نمایش روزمرۀ میراث در آینۀ پروژۀ شوشترنو، و صورت‌های نمادین معماری عمومی در یادمان برج شهیاد و موزه و کتابخانۀ ملی در مرکز اداری و فرهنگی تهران در پروژۀ عباس‌آباد، که همگی صورتی از زمان تاریخی را بازتاب می‌دهند، از موضوعاتی است که در این پژوهش محل نظر بوده است. 

مشخصات کتاب:

Ali Mozaffari, and Nigel Westbrook. Development, Architecture, and the Formation of Heritage in Late Twentieth-Century Iran: A Vital Past. Manchester University Press, 2021.

فهرست مطالب کتاب:

Introduction: Development, architecture, and heritage: The formation of a collective imagination

1 A vital past: Engaging nostalgia

2 Canvassing a future: The international congresses of architecture in Iran and the transnational search for identity

3 Heritage in the everyday: Housing and collective identity before 1979

4 Forming a future from the past: Realizing an everyday Islamic identity

5 Forming a national image through public projects: The Shahyad Arya-Mehr Tower

6 Tehran’s reluctant urban centre: Representing the national capital

Conclusion: Design as the mediator of development and heritage 

اطلاعات بیشتر: 

https://manchesteruniversitypress.co.uk/9781526150158/development-architecture-and-the-formation-of-heritage-in-late-twentieth-century-iran/

اشتراک مطلب
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
دولت احیاگر: رساله‌ای در باب سیاست شهر| ژاک دونزولو، فیلیپ استب
شورشی که در سال۱۹۸۱ در محله‌ی منکت در حومه‌ی شهر لیون در فرانسه آغاز شد و برای چند روز این شهر را به صحنه‌ی یک...
آغازی برای پایان یک رویکرد پراشتباه
فربد افشار بکشلو
مطرح شدن مجدد طرح توسعه ی حرم شاه چراغ (ع) سبب بروز نگرانی شدید در جامعهٔ معماری و شهرسازی ایران شده است.  افراد از دریچه‌های متفاوتی این نگرانی را مطرح کرده‌اند، ولی جای یک نگاه خالی بود: منطق اجتماعی فضای شهری بافت موجود و عواقب این مداخله برای آن. بر مبنای نظریهٔ چیدمان فضا، فعالیت میرا ترین عنصر شهری است و بسیار سریع‌تر از دو عنصر دیگر شهری، یعنی ساختمان و معبر، دچار دگرگونی می شود. در مقابل، معبر نامیراترین عنصر شهری است و خطی است که برای زمانی طولانی بر پیکر شهر باقی می‌ماند. بر مبنای پژوهش‌های متعددی که بر اساس الگوی برآمده از این نظریه صورت گرفته است، تخریب هر بافت نه تنها سبب از بین رفتن ابنیه می‌شود بلکه سبب تغییر وسیعی در ساختار شبکهٔ خیابانی آن محدوده نیز می شود. تغییراتی که برای مدتی طولانی در ساختار شهر مورد نظر باقی خواهند ماند، اصلاح آن امر...
تبارشناسی «طراحی» معماری
هدیه نوربخش
جدایی و تقابل دو مفهوم «طراحی» و «ساخت» که یکی بر جنبۀ غیرمادی و دیگری بر وجه مادی معماری دلالت دارد به دوران رنسانس ایتالیا، سده‌‌های پانزدهم و شانزدهم، برمی‌گردد. معماری از آن رو که ذاتاً با «کاربردی بودن»، «کار یدی» و نیز «امور تجاری» پیوند داشت از جایگاه نازل‌تری نسبت به دیگر هنرها برخوردار بود (شعر و موسیقی بالاترین جایگاه را داشتند و سپس مجسمه‌سازی و  نقاشی). معماران دورۀ رنسانس در تکاپوی یافتن شأنی هم ‌ردیف هنرمندان سایر رشته‌ها و ارتقاء جایگاه خود به مرتبۀ هنرهای آزاد [۱] به ورود واژۀ «طراحی» به گفتمان معماری اقبال بسیار نشان دادند؛ زیرا مفهوم «طراحی» حاکی از آن بود که بخشی از فرآیند کار معماری مشخصاً فعالیت ناب ذهنی و از کارِ دستی و صنعتگری جدا است. هم‌پای شکل‌گیری مفهوم «طراحی» در معماری و پدیدارشدن صورت جدیدی از هنر معماری، «ترسیم» نیز که در دوره‌های باستان و سده‌های میانه جایگاه چندانی در فرآیند...
هنر جهت‌یابی: بررسی مسجد از طریق اشیاء| ایدریس تروتن، مونا الجلهمی، مردو مک‌لئود، مونا منصور (و.)
کتاب حاضر با استفاده از گلچینی از صد و بیست و پنج اثر مصنوع، ریشه‌ها، معنی، و کارکردهای مسجد را در سرتاسر جهان می‌جوید؛ آثاری...

وبگاه تاریخ‌پژوهی و نظریه‌پژوهی معماری و هنر