×

جستجو

نظریۀ سیاسی و معماری| (و.) دانکن بل، برناردو زاکا

نظریۀ سیاسی دربارۀ معماری به ما چه می‌آموزد و از توجه دقیق‌تر به معماری چه چیز عاید نظریۀ سیاسی می‌شود؟ مقالات این کتاب از فرضی رایج آغاز می‌شود: اینکه معماری صرفاً پس‌زمینۀ زندگی سیاسی نیست، بلکه به نوبۀ خود نوعی نیروی سیاسی است. نویسندگان هر کدام از مقالات، به نحوی منحصربه‌فرد، قصد داشته‌اند وجهی از این مدعا را تصدیق کنند و نشان بدهند که چگونه تفکر ما دربارۀ سیاست را می‌شود با اندیشیدن به محیط مصنوع غنا بخشید.

در این مجموعه چهار خط مشی پژوهشی را دنبال کرده‌اند: جستجوی روابط میان معماری و رژیم‌های سیاسی؛ بررسی اینکه معماری چگونه می‌تواند بنیادِ قلمرو اخلاق و سیاست باشد؛ آشکار کردن اینکه معماری چگونه در سیطرۀ منطق حکمرانی و اقتصاد سیاسی شهر گرفتار است؛ و پرسش از اینکه تا چه حد می‌توانیم به جایگاهی که معماری‌ـ‌مالیات دهنده در جریان‌های سرمایه دارد، به منزلۀ یک نیروی اجتماعیِ مستقل فکر کنیم.

در مجموع مقالات کتاب نشان‌دهندۀ اهمیت گسترده‌ای از رویکردهای نظری سیاسی در تحلیل معماری است؛ نیز نشان می‌دهند که در نظریۀ سیاسی، در کنار مؤسسات، قوانین، هنجارها، کنش‌ها، تصورات و گفتمان‌ها، معماری نیز موضوعی شایستۀ مطالعه است.

کتاب چهار بخش، یک مقدمه و یک مؤخره دارد: عنوان بخش اول «معماری و رژیم‌های سیاسی»، بخش دوم «معماری به مثابۀ بنیاد فضای سیاسی»، بخش سوم «معماری به منزلۀ زیرساخت: حکمرانی و اقتصاد سیاسی»، بخش چهارم «عاملیت سیاسی معماری» است. ذیل هر بخش، در مقالات، گاه از زاویه‌ای نظری و گاه با تکیه بر مصداق‌های مشخص به بسط موضوع پرداخته‌اند.

Political Theory and Architecture

Editors: Duncan Bell, Bernardo Zacka

Bloomsbury Academic, 2020

 اطلاعات بیشتر و ملاحظۀ فهرست مطالب کتاب:

https://www.bloomsbury.com/us/political-theory-and-architecture-9781350103764/

اشتراک مطلب
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
تاریخ فرهنگی هنر آسیایی | فراخوان ارسال پیشنهاده برای مشارکت در تألیف کتاب
تاریخچه‌ی فرهنگی هنر آسیایی (CHoAA) شامل تاریخچه‌ی هنر در سراسر آسیا در 2500 سال گذشته، از جمله شرق، غرب، جنوب، جنوب شرق و آسیای مرکزی...
شیوه‌های مستندنگاری بافت‌های روستایی؛ نمونه‌ی مطالعاتی روستاهای پلکانی منظر فرهنگی هورامان | برگزاری نشست
ارزیابی مناظر فرهنگی با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین؛ نمونه‌ی مطالعاتی منظر فرهنگی هورامان
شهرهای بیابان‌زا
امید شمس
بیابان با کویر فرق دارد. بیابان جایی است پهناور که میانگین سالانه‌ی بارش آن از ۵۰ میلی‌متر کمتر است. در بیابان گاه تا چند سال باران نمی‌بارد؛ اما یک‌باره طی چند ساعت آسمان همه‌ی دلش را خالی می‌کند. در عوض، بیابان حدود ۱۰۰ برابر بارش سالانه تبخیر و تعرق دارد. بیابان بسیار کم‌آب و کم‌گیاه است یا به‌کلی آب و گیاه ندارد. در مقابل، کویر یا همان که نمکزارش می‌نامیم، پست‌ترین جای بیابان است. آب در کویر بخار می‌شود و چنان نمک بر جای می‌گذارد که دیگر فقط به گونه‌های گیاهانی غیر زراعی مجال روییدن می‌دهد.
نظام پستی در صفویه، افشاریه، و زندیه‌ی ایران | ویلم فلور
در حالی‌که عملکرد نظام پستی ایران، پیش از ۱۵۰۰ و پس از ۱۸۰۰ میلادی، پیش از این، بررسی شده است؛ برای نخستین بار است که در این مقاله، عملکرد و ویژگی‌های نظام پستی ایرانیان، بین ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی، اساساً بر مبنای منابع اولیه، تحلیل می‌شود. چنین پژوهشی محققان را در فهم بهتر ارتباطات، هم در مناسبات اداری حکومت و هم در مناسبات خصوصی افراد، در دوره‌های صفویه، افشاریه، و زندیه‌ی ایران کمک می‌کند.

وبگاه تاریخ‌پژوهی و نظریه‌پژوهی معماری و هنر