×

جستجو

معرفی پایگاه جاینامهٔ باستان‌شناسی ایران | نازنین عارف‌کیا

پایگاه فرهنگ جغرافیایی (جاینامهٔ) باستان شناسی ایران، مکان‌های باستان‌شناسی ایران را روی نقشه‌ای تعاملی نشان می‌دهد. در مدخل‌های این فرهنگ، با تصاویر و منابع، برداشت‌هایی جامع و به‌روزشده از محوطه‌های باستان‌شناسی عرضه شده است. همچنین، نشریات و گزارش‌های کمیاب فارسی که کم‌تر در دسترس هستند نیز به صورت دیجیتال در این دانشنامه گنجانده شده‌اند. جاینامه، یک پایگاه داده‌ٔ پویا است؛ محتوای آن بر اساس آخرین مطالعات باستان‌شناسی در جهان ایرانی، به طور منظم ارتقاء داده شده و به‌روز می‌شود.
جاینامه‌ی باستان‌شناسی ایران، یک ابزار جست‌وجو برای محققان در تمام رشته‌های انسانی شامل مردم‌شناسی، تاریخ و تاریخ هنر و بخصوص برای کسانی است که بر باستان‌شناسی ایران و خاور نزدیک کهن کار می‌کنند؛ منبعی رایگان و با دسترسی آزاد که اداره و حفظ آن و نیز تضمین به‌روز بودن و استفاده‌ی طولانی‌مدت از آن به همت دانشگاه کالیفرنیا صورت می‌گیرد.

این پایگاه در نشانی زیر در دسترس است: ‏

https://irangazetteer.ucla.edu/

اشتراک مطلب
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
دیدگاه‌های فمینیستی درباره‌ی فضاهای جنسیت‌زده در تاریخ هنر و معماری مدرن | برگزاری همایش: چرا زنان معمار بزرگی وجود نداشته‌اند؟
کنفرانس ما پیوندهای پیچیده‌ی بین جامعه، جنسیت و فضا را از دیدگاه کاملاً فمینیستی بررسی خواهد کرد. با این کار، تلاش می‌شود هم بر بهره‌وری زنان در تمامی ابعاد معماری و برنامه‌ریزی و هم بر گفتمان‌های تاریخی هنر در رابطه با درک جنسیتی و استفاده از فضا تأکید شود.
آرنای لوتسیا، نشانی از ویکتور هوگو بر پاریس: وجوه فراموش‌شده‌ای از هوگو (۲) *
مهسا پور‌احمد
سخن از تاریخ و سیاست فقط در نوشته‌های هوگو به چشم نمی‌آید؛ او سخنوری بی‌باک نیز بود، اما نه با قصد بازی با کلمات. او...
«مطالعات اسلامی چیست؟ رویکردهای اروپایی و آمریکای شمالی در حوزه‌ای پرچالش» | ویراست لیف استنبرگ و فیلیپ وود
مطالعه‌ی اسلام و مسلمین در اروپا و آمریکای شمالی در دهه‌های اخیر بسیار وسعت یافته و در حوزه‌هایی متمایز به بحث گذاشته شده است. در...
آرنای لوتسیا، نشانی از ویکتور هوگو بر پاریس: وجوه فراموش‌شده‌ای از هوگو (۱)
مهسا پور‌احمد
۲۲ مه سالگرد درگذشت ویکتور هوگو بود. ویکتور هوگویی که شاید برای خیلی از ما رمان‌نویسی قهار باشد. حال آنکه رمان‌نویسیِ صرف را شاید بتوان...

وبگاه تاریخ‌پژوهی و نظریه‌پژوهی معماری و هنر