×

جستجو

توسعه، معماری و صورت‌بندی میراث در ایرانِ اواخر سدۀ بیستم: گذشته‌ای سرزنده| علی مظفری و نایجل وستبروک

این کتاب دربارۀ رابطه بین توسعه، معماری و بازتولید گذشته از راه طراحی معماری در ایرانِ اواخر سدۀ بیستم است. مظفری و وست‌بروک با تکیه بر رویکردی فرارشته‌ای در قبالِ رابطۀ پیچیدۀ میان معماری، توسعه و میراث مدعی‌اند در بحث از دگرگونی‌های جامعه‌ای درحال توسعه چون ایران باید علاوه بر مشخصه‌های محلی به بده‌بستان‌های سیاسی و تاریخی در جهان نیز نظر کرد. از منظر ایشان این رابطه متأثر از فرآیندهایی تاریخی ـ فرهنگی است، که خاستگاه بسیاری از آنها را باید در خارج از ایران و در گفتمان‌های روشنفکری و پساروشنفکریِ اروپایی جست. فرض کتاب این است که توسعه پروژه‌ای جهان‌شمول بوده است که ابتدا در غرب پاگرفت. وقتی این پروژه به سیاق‌های دیگر راه یافت، آگاهی و تصوری نو از گذشته را با خود آورد. نویسندگان بروز این آگاهی را در معماری ایران در برهۀ اوایل دهه ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰  بررسی کرده‌اند. 

جستجوی زمینه‌های نظری در بستر کنگره‌های بین‌المللی معماری در دهۀ ۱۹۷۰ در ایران (کنگره‌های اصفهان ۱۹۷۰ و پرسپولیس ۱۹۷۴، دربارۀ آثار فناوری‌های پیشرفته و ساخت مسکن و کنگرۀ رامسر ۱۹۷۶ دربارۀ نقش زنان در معماری بود)، کاربست سکونت به‌مثابۀ ابزاری برای نمایش روزمرۀ میراث در آینۀ پروژۀ شوشترنو، و صورت‌های نمادین معماری عمومی در یادمان برج شهیاد و موزه و کتابخانۀ ملی در مرکز اداری و فرهنگی تهران در پروژۀ عباس‌آباد، که همگی صورتی از زمان تاریخی را بازتاب می‌دهند، از موضوعاتی است که در این پژوهش محل نظر بوده است. 

مشخصات کتاب:

Ali Mozaffari, and Nigel Westbrook. Development, Architecture, and the Formation of Heritage in Late Twentieth-Century Iran: A Vital Past. Manchester University Press, 2021.

فهرست مطالب کتاب:

Introduction: Development, architecture, and heritage: The formation of a collective imagination

1 A vital past: Engaging nostalgia

2 Canvassing a future: The international congresses of architecture in Iran and the transnational search for identity

3 Heritage in the everyday: Housing and collective identity before 1979

4 Forming a future from the past: Realizing an everyday Islamic identity

5 Forming a national image through public projects: The Shahyad Arya-Mehr Tower

6 Tehran’s reluctant urban centre: Representing the national capital

Conclusion: Design as the mediator of development and heritage 

اطلاعات بیشتر: 

https://manchesteruniversitypress.co.uk/9781526150158/development-architecture-and-the-formation-of-heritage-in-late-twentieth-century-iran/

اشتراک مطلب
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
دیدگاه‌های فمینیستی درباره‌ی فضاهای جنسیت‌زده در تاریخ هنر و معماری مدرن | برگزاری همایش: چرا زنان معمار بزرگی وجود نداشته‌اند؟
کنفرانس ما پیوندهای پیچیده‌ی بین جامعه، جنسیت و فضا را از دیدگاه کاملاً فمینیستی بررسی خواهد کرد. با این کار، تلاش می‌شود هم بر بهره‌وری زنان در تمامی ابعاد معماری و برنامه‌ریزی و هم بر گفتمان‌های تاریخی هنر در رابطه با درک جنسیتی و استفاده از فضا تأکید شود.
آرنای لوتسیا، نشانی از ویکتور هوگو بر پاریس: وجوه فراموش‌شده‌ای از هوگو (۲) *
مهسا پور‌احمد
سخن از تاریخ و سیاست فقط در نوشته‌های هوگو به چشم نمی‌آید؛ او سخنوری بی‌باک نیز بود، اما نه با قصد بازی با کلمات. او...
«مطالعات اسلامی چیست؟ رویکردهای اروپایی و آمریکای شمالی در حوزه‌ای پرچالش» | ویراست لیف استنبرگ و فیلیپ وود
مطالعه‌ی اسلام و مسلمین در اروپا و آمریکای شمالی در دهه‌های اخیر بسیار وسعت یافته و در حوزه‌هایی متمایز به بحث گذاشته شده است. در...
آرنای لوتسیا، نشانی از ویکتور هوگو بر پاریس: وجوه فراموش‌شده‌ای از هوگو (۱)
مهسا پور‌احمد
۲۲ مه سالگرد درگذشت ویکتور هوگو بود. ویکتور هوگویی که شاید برای خیلی از ما رمان‌نویسی قهار باشد. حال آنکه رمان‌نویسیِ صرف را شاید بتوان...

وبگاه تاریخ‌پژوهی و نظریه‌پژوهی معماری و هنر