×

جستجو

فراخوان ارسال مقاله برای همایش: «میراث مدرن در عصر آنتروپسن (Anthropocene)»

Modern Heritage in the Anthropocene

Modern Heritage in the Anthropocene is part of the MoHoA global collaborative and builds on the Modern Heritage of Africa symposium hosted by the University of Cape Town in September 2021. Coordinated by The Bartlett’s Professor Edward Denison and Head of the University of Liverpool’s School of Architecture, Professor Ola Uduku, along with partners at the University of Cape Town, the Africa World Heritage Fund and around the world, this upcoming hybrid symposium responds to an age of planetary crisis in which a precarious present reflects an inequitable past and a perilous future

Modern heritage in all its forms and from around the world is the subject of this multidisciplinary symposium, presenting the paradox of being of modernity and yet threatened by its consequences. MoHoA was originally conceived within an African context to interrogate this paradox because the continent encapsulates the historical inequities that characterise the modern and its associated notions of development and progress while also facing the highest rates of urbanisation over the next 30 years, demanding new approaches to the past and present that achieve equitable and sustainable futures on a planetary scale. The outcomes of the two symposia will synthesise in the recognition of the Cape Town Document on Modern Heritage.

Topics can include, but are not limited to:

- Practices of coloniality, decentring and decolonising history and historiography

- Considerations and conceptualisations of multiple modernities

- Modern heritage and Sustainable Development Goals (SDGs)

- Planetary futures and the Anthropocene

- Infrastructure and (post)-industrial heritage

- Combining culture and nature, and the role of natural heritage in society

- Challenging binaries (rural/urban, modern/traditional, nature/culture, tangible/intangible, racial/non-racial etc)

- Public space and memory: memorialisation, commemoration and remembering

- Modern heritage and the World Heritage Convention

- میزبان: مدرسه‌ٔ معماری بارتلت، دانشگاه یو‌سی‌ال (UCL)

- زمان برگزاری رویداد: سپتامبر ۲۰۲۲| شهریور و مهر ۱۴۰۱

- مهلت ارسال چکیده: ۳۱ مه ۲۰۲۲| ۱۰ خرداد ۱۴۰۱

- اطلاعات بیشتر: https://www.ucl.ac.uk/bartlett/architecture/news/2022/feb/call-papers-modern-heritage-anthropocene-symposium

اشتراک مطلب
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
کتاب «تصویر کلمه: مطالعه‌ای درباره آیات قرآنی در معماری اسلامی»
سیدامیر کوشه‌ای
کتاب تصویر کلمه: مطالعه‌ای درباره آیات قرآنی در معماری اسلامی، اثر اریکا داد و شیرین خیرالله، از جمله مهمترین پژوهش‌ها درباره نسبت قرآن کریم با معماری دوره اسلامی است. جلد نخست این کتاب مشتمل بر مقدمه و هفت فصل است. داد در این جلد استدلال می‌کند که آیه‌های قرآن در هنر دوره اسلامی به مثابه نماد و نشانه‌ خدا به کار رفته  است، و کارکردی مشابه شمایل در هنر مسیحی دارد. او دیدگاه خود در این زمینه را پیشتر در مقاله‌ای با عنوان «تصویر کلمه»* منتشر کرده بود، و این جلد به نوعی گسترش یافته آن مقاله است. نویسنده در فصل نخست به مسئله ممنوعیت تصویر انسان و جانداران در تمدن اسلامی می‌پردازد. فصل‌های دو، سه و چهار به تحلیل کارکرد آیات قرآنی در تزیینات چهار بنای قبة الصخره در بیت‌المقدس، مقیاس النیل (نیل سنج) و مدرسه سلطان حسن در قاهره، و بیمارستان نوری در دمشق اختصاص دارد. فصل پنجم...
فراخوان ارسال مقاله برای «نشریۀ معماری اسلامی»: تغییرات اقلیمی و محیط مصنوع در جهان اسلام
This special issue of IJIA focuses on the impact of the current climate crisis on the built environments of the Islamic world, a space encompassing the Middle East, as well as Africa, Asia, and more recent geographies in Islam’s global dimensions. Specifically, it seeks to unpack this complex topic by utilizing architecture as a space of discourse for thinking about how one might craft a theory of ‘critical environmentalism’ across the Islamic world.
جلسۀ رونمایی از کتاب «نوشتن تاریخ معماری: شاهد و روایت در سدۀ بیست‌ویکم»
کتاب با مثال‌هایی از زمان‌ها و مکان‌های متنوع ــ از بناهای انقلابی هاییتی در سدۀ هجدهم تا شرکت‌های ساختمانی وایمارِ آلمان و کمپ‌های پناهجویان افریقایی...
معماری هنر و معماری جادویی در شاهنامه
مهرداد قیومی بیدهندی
در عالمی که فردوسی در شاهنامه تصویر کرده است، معماری (به معنای ساختن مکان زندگی انسان) جایگاه مهمی دارد. در این عالم، معماری بر دو نوع است: معماری برآمده از هنر و معماری برآمده از جادویی. معنای هنر در شاهنامه با معنای امروزی این واژه تفاوت دارد. هنر خاستگاهی ایزدی دارد و با نیکویی پیوسته است. در برابر آن، جادویی است که بدهنری و بددانشی و اهریمنی است. معماریِ هنر صفت‌های بهشتی دارد، دل‌آرا و جاودانه است. معماری جادویی صفت‌های دوزخی دارد و جای ماندن آدمیان و نیکوان نیست. معماری هنر بهترین شیوۀ شاهان فرهمند است و با آن فرّ و گوهر خود را نشان می‌دهند و آبادانی و نیکویی می‌گسترند. برخی از آنان، به پیغام سروش ایزدی، شهرهای جاودانه می‌سازند که جای جاودانان نجات‌دهندۀ جهان است.  در گزارش شاهنامه از سرگذشت ایرانیان، معماری و هنر در گذر روزگار سیری فروکاهنده دارند. در آغاز این روزگار، در زمان چهار پیامبر-پادشاه...

وبگاه تاریخ‌پژوهی و نظریه‌پژوهی معماری و هنر