×

جستجو

در باب متون و اشیاء: تلقی از هنر «ایرانی» از دوران متأخر بیزانس تا یونان مدرن | نیکولاس وریزیدیس

هدف این مقاله به طور کلی، پیگیری شکل‌گیریِ تلقی از هنر ایرانی از دوران متأخر بیزانس تا یونان مدرن از نظرگاه باستان‌شناسی تاریخی است. با بررسی شیوه‌های نظر به هنر ایرانی در متون در مقایسه با شواهد مادی، سه سیاق متوالی و متفاوت را می‌شود یافت. در سیاق دوران متأخرتر بیزانس،فرهنگ‌های ایرانی و ایرانی‌مآب، جایگاهی مهم در حافظهٔ فرهنگی داشتند؛ اگرچه این فرهنگ‌ها به‌صورت بالقوه حامل ته‌مایه‌ی «دیگر بودگی» بودند. پس از آن، جنبه‌های فرهنگ پسابیزانسی در برخورد با هنر و فرهنگ مادی ایرانی از پالایه‌ای عثمانی عبور کرد. درنهایت، جابجایی اشیاء ایرانی از آناتولی/ آسیای صغیر به یونان و در جوار جوامع ارتدوکس یونان، نشان‌دهندهٔ روندی از میراث‌سازی است. تلقی‌های متغیر از هنر ایرانی حاکی از ویژه‌ بودنِ هر سیاق است که حاصل آن ایجاد سه دوره‌ٔ زمانی برای پژوهش میان‌فرهنگی است.
مشخصات مقاله:

Vryzidis, Nikolaos. 2023. “Of Texts and Objects: Perceptions of ‘Persian’ Art from Later Byzantium to Modern Greece”. The Journal of Transcultural Studies 13 (1-2):6–31.

https://doi.org/10.17885/heiup.jts.2022.1-2.24804

برای دریافت مقاله به پیوند زیر مراجعه کنید:

https://heiup.uni-heidelberg.de/journals/transcultural/article/view/24804

 

اشتراک مطلب
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
دیدگاه‌های فمینیستی درباره‌ی فضاهای جنسیت‌زده در تاریخ هنر و معماری مدرن | برگزاری همایش: چرا زنان معمار بزرگی وجود نداشته‌اند؟
کنفرانس ما پیوندهای پیچیده‌ی بین جامعه، جنسیت و فضا را از دیدگاه کاملاً فمینیستی بررسی خواهد کرد. با این کار، تلاش می‌شود هم بر بهره‌وری زنان در تمامی ابعاد معماری و برنامه‌ریزی و هم بر گفتمان‌های تاریخی هنر در رابطه با درک جنسیتی و استفاده از فضا تأکید شود.
حیات ذهنی مورخ معماری: بازگشایی پرونده‌ی تاریخ‌نگاشت اولیه‌ی معماری مدرن | پاره‌ای دیگر از کتاب‌نگاشت توضیحی نظریه‌های تاریخ معماری و هنر
مهرداد قیومی بیدهندی
گوورک هارطونیان، استاد ایرانی‌تبار معماری در دانشکده‌ی هنر و طراحی دانشگاه کانبرا، استرالیا، در این کتاب، تاریخ‌نگاشت اولیه‌ی معماری مدرن را با نگاهی دیگر بررسی...
«شکستن سقف شیشه‌ای: جایگاه و تصویر زنان در مجلات معماری ایران (۱۹۴۶-۲۰۰۱)»
سینا زارعی
سینا زارعی در این مقاله، سیر دگرگونی مجله‌های معماری ایران را، با تمرکز بر تغییراتی بررسی کرده است که در طی سه بازه‌ی زمانی از ۱۹۴۶ تا ۲۰۰۱ در بازنمایی جایگاه زنان رخ داده. چنانکه متن او نشان می‌دهد، در ابتدای راه (از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۹)، مجلات معماری فضای چندانی برای مشارکت زنان ایجاد نمی‌کردند، فقط به بازنمایی آنها در محدوده‌ی نقش‌های سنتی و غیرمترقی می‌پرداختند و گاهی نیز از ملکه ایران در جایگاه زنی موفق و تأثیرگذار سخن می‌گفتند.
ایران و چین: میراث مشترک و مناسبات جدید | فراخوان ارسال مقاله برای همایش
تاریخ برگزاری همایش: ۲۷ و ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴ | ۶ و ۷ مهر ۱۴۰۳

وبگاه تاریخ‌پژوهی و نظریه‌پژوهی معماری و هنر