×

جستجو

مجید میرنظامی

مجید میرنظامی

خبر خوش برای کاربران زوترو
مجید میرنظامی

به‌تازگی دوست عزیزم، بابک افشار، از به‌روزرسانی نرم‌افزار مدیریت مراجع «زوترو»[۱] خبر داد. با جست‌وجو در این باره به وبلاگ رسمی زوترو رسیدم که این به‌روزرسانی را «بزرگترین بهبود در تاریخ زوترو» توصیف کرده است. در ادامهٔ این یادداشت توضیح خواهم داد که چرا این ادعا به هیچ روی گزاف نیست. برای پژوهشگرانی که به یادداشت‌برداری از منابع وابسته‌اند، یکی از ضعف‌های نرم‌افزارهای مدیریت مراجعی چون زوترو و مندلی[۲] این بوده است که مدیریت یادداشت‌ها و نقل‌قول‌ها و نیز ارجاع به آن‌ها با کمک این نرم‌افزارها کار راحتی نبوده است. زیرا این نرم‌افزارها بیشتر به هدف سامان‌دهی مراجع توسعه یافته‌اند...

مرکززدایی از رنسانس؛ نمونه‌ای از تاریخ متصل
مجید میرنظامی

متن زیر ترجمهٔ بریده‌ای از مقالهٔ جولیا مکلور دربارهٔ تاریخ متصل و استعمارزدایی از برنامهٔ درسی است. از آنجا که در این بخش از مقاله، مصداقی از تاریخ متصل در سیاق هنر رنسانس ذکر شده است، می‌تواند به ما نشان دهد که تاریخ متصل هنر یا معماری چگونه می‌تواند نوشته شود؛ تاریخی که در آن حتی رنسانس پدیده‌ای منحصر به ایتالیا و اروپا نیست، بلکه در سیاق جغرافیایی و فرهنگی گسترده‌تری قرار می‌گیرد که از میان انواع اتصال‌هایش قطعاً با اسپانیای هابسبورگ و استعمار امریکا نیز ارتباط دارد. ترجمهٔ سیدمجید میرنظامی گرچه فرانسیسی‌ها[۱] در نابودی فرهنگ سرخپوستان امریکایی[۲] دخیل بوده‌اند،...

رؤیت‌پذیری اشباح عمارت تاریخ معماری در موقعیت‌های مرزی
مجید میرنظامی

عمارت تاریخ معماری پر از اشباحی است که خواب را از چشم ساکنانش می‌ربایند. ویمالین روجیواچاراکول (2010) در مقاله‌اش به یکی از اشباحی پرداخته که بیشتر در اتاق مطالعهٔ او پرسه می‌زند: «آسیا». به نظر او، از زمان جیمز فرگوسن تا حال،‌ این مفهومِ دردسرساز مانع دیدن پیوندها و گسست‌ها و واقعیت‌های تاریخی بسیاری در این پهنهٔ گستردهٔ جغرافیایی شده است. به‌گفتهٔ او، در جهان پس از ادوارد سعید ما به‌خوبی می‌دانیم مفاهیم جغرافیایی-فرهنگی‌ای نظیر «آسیا» تا چه اندازه با شرق‌شناسی و دانش استعماری و امپریالیسم در ارتباط است. اما به‌رغم این آگاهی، چنین مفاهیمی هنوز دست از سر مورخان برنداشته است....

بی‌تأثیری ضریب تأثیر در ارزیابی پژوهش‌های هنر و علوم انسانی...
مجید میرنظامی

زمانی که تصمیم‌گیری برای ارزیابی دستاوردهای رساله، به‌جای دانشوران، به کارمندان دانشگاه واگذار می‌شود، دستگاه بروکراتیک دانشگاه سیطره‌اش را به عرصهٔ پژوهش و آموزش نیز گسترش می‌دهد. دستگاهی که در آن نه علم، بلکه آیین‌نامه‌ها حکم می‌رانند و در نتیجه، پژوهشگران و معلمان دانشگاه نیز به بروکرات‌هایی تقلیل می‌یابند که وظیفه‌شان نه کسب دانش، بلکه طی مدارج ترقی از طریق پیروی از آیین‌نامه‌ها خواهد بود.

عثمان حمدی و بازتعریف نقاشی‌های شرق‌شناسانه
مجید میرنظامی

نوشتۀ زینب چلیک، ترجمۀ سیدمجید میرنظامی  یادداشت مترجم متن زیر، بازنشر ترجمۀ بخش دوم جستاری از خانم زینب چلیک[۱] با عنوان «استعمارگری، شرق‌شناسی و کانِن[۲]» است که در شمارۀ ۳۹۲-۳۹۳ (آبان ۱۳۹۸) مجلۀ تندیس به چاپ رسید. او دربارۀ یکی از نقاشان امپراتوری عثمانی می‌نویسد که به‌رغم تحصیل در مکتب نقاشی شرق‌شناختی فرانسه، تصویری متفاوت از شرق را در نقاشی‌هایش ارائه کرده است. به نظر می‌رسد که بتوان با الهام از این نمونه‌ پژوهش‌های مشابهی در زمینۀ تاریخ هنر و معماری ایران انجام داد. پژوهش‌هایی که هم بتوانند خود را از قید نگاه شرق‌شناسانۀ غربی‌ها رها کنند و هم در...

چگونه با اضطراب کمتری در فضای دانشگاهی زندگی کنیم: چهار...
مجید میرنظامی

نویسندگان: کارل سدرستروم[۱] و مایکل مارینِتو[۲] ترجمۀ سیدمجید میرنظامی اگر این ادعا همچنان درست باشد که شغل دانشگاهی با آموزش و نوشتن سروکار دارد، پس در این عصر بنیادگرایی بازار[۳]، این دو نقش دانشکده‌ای، ماهیتی متفاوت یافته‌اند. پژوهشگران موفق همان‌طوری هستند که کریستوفر هیچنز[۴]  روزی خطابشان می‌کرد:«خودبزرگ‌بینان کوچک». آنان قلمروی کوچک و متمایزی برای خودشان دست‌وپا کرده‌اند که از آن‌جا با خیال راحت حکم می‌رانند. نوشته‌هایشان هم به درد خواندن نمی‌خورد و هم کسی آن را نمی‌خواند، و هیچ‌کدام از این دو معضل ناکامی تلقی نمی‌شود، زیرا همان‌طور که راسل جَکوبی[۵]  به ما خاطرنشان کرده است: «اگر متن شما خوانا...

وبگاه تاریخ‌پژوهی و نظریه‌پژوهی معماری و هنر